Your browser version is outdated. We recommend that you update your browser to the latest version.

 

2020

 


Σύντροφε Μανόλη, δε θα σου πω κανένα "αντίο"

     Σύντροφε Μανόλη, σου γράφω αυτές τις σκέψεις σήμερα, Τετάρτη, 1 Απριλίου, την ημέρα της κηδείας σου, για να σου ξεκαθαρίσω ότι όχι μόνο δε θα σου πω το  “στερνό αντίο”, αλλά δε θα σου πω κανένα “αντίο”. Γιατί όπως πολύ καλά θυμάσαι, και στις συζητήσεις που κάναμε στο σπίτι σου, αλλά και σε όλες τις εκδηλώσεις που σε καλούσαμε και, πάντα πρόθυμα, ερχόσουν, τόνιζες με έμφαση, σύντροφε Μάκη “τα θέματα αυτά θα τα συζητάμε για πάντα γιατί δεν τελειώνουν ποτέ”. Θα σου υπενθυμίσω λοιπόν ορισμένα από τα θέματα αυτά και τις εκδηλώσεις στις οποίες  μας τα ανέλυσες, με το μοναδικό δικό σου τρόπο, για να σε πείσω να δεχθείς to ότι δεν πρόκειται να σου πω ποτέ “αντίο”. 

Θα σου θυμίσω τη μεγάλη εκδήλωση που μίλησες στο δημαρχείο της Βούλας, όταν σε είχαμε καλέσει οικολογικές οργανώσεις που συμμετείχαμε στον αγώνα για να μη γίνει το φαραωνικό φράγμα της ΔΕΗ στο Νέστο. Εκεί μας εξήγησες με πολύ τεκμηριωμένο λόγο τις τραγικές επιπτώσεις, όχι μόνο οικολογικές, αλλά και κοινωνικές και οικονομικές που έχουν τα μεγάλα φράγματα. Σε ερώτηση μάλιστα παρευρισκόμενων, για το πού θα βρούμε  την ενέργεια που χρειαζόμαστε, απάντησες με αφοπλιστικά επιχειρήματα  ότι και για αυτό το θέμα θα πρέπει να αποφασίζουν οι τοπικές κοινωνίες, που γνωρίζουν τις ανάγκες που έχουν. Και η απάντηση αυτή δεν ήταν μόνο λόγια, αλλά ήσουν εσύ που είχες κάνει τη μελέτη για τα μικρά χωμάτινα φράγματα -την οποία μάλιστα, όπως μου είπες, είχες αρχίσει να τη γράφεις, όταν ήσουν στη φυλακή- και την έβαλες σε εφαρμογή στην Απείρανθο της Νάξου, αφού την πρότεινες σε συζήτηση στην ανοιχτή συνέλευση των κατοίκων του χωριού, στα πλαίσια της άμεσης δημοκρατίας, που λειτουργούσε η κοινότητα. Μάλιστα σου θυμίζω ότι το πρωτόλειο κείμενο της μελέτης, γραμμένο στη γραφομηχανή, μου το είχες αφιερώσει και το έχω εδώ δίπλα μου τώρα που σου γράφω. 

      Πώς μπορώ, λοιπόν σύντροφε Μανόλη να σου πω αντίο, όταν και σήμερα κάνουμε αγώνες ενάντια στα μεγάλα φράγματα,  με πρώτο αυτό της Μεσοχώρας, που στοχεύει στην εκτροπή του Αχελώου, ή κάνουμε αγώνες ενάντια στις εξορύξεις και τις βιομηχανικού τύπου ανεμογεννήτριες, που γνωρίζω πολύ καλά ότι ήσουν κάθετα αντίθετος; 

     Επίσης θα σου υπενθυμίσω, σύντροφε Μανόλη, την εκδήλωση  στο αμφιθέατρο του Λυκείου Βουλιαγμένης, όταν σε καλέσαμε να  στηρίξεις τον αγώνα που κάναμε για την προστασία της Λίμνης της Βουλιαγμένης και την ανάδειξη του Ναού του Απόλλωνα Ζωστήρα. Θυμάμαι ότι μας είχες καθηλωμένους για τέσσερις ώρες, καθηγητές και μαθητές, και μας έκανες ένα εξαιρετικό μάθημα ιστορίας και ανθρωπιάς. Εκεί, αφού μας μίλησες για τη σημασία του οικοσυστήματος της Λίμνης αλλά και την ανάγκη για την ανάδειξη του αρχαιολογικού μνημείου, μας περιέγραψες  με συγκινητικές λεπτομέρειες τους αγώνες που συμμετείχες τόσο ενάντια στο ναζισμό όσο ενάντια στη χούντα. Μας μίλησες για τη βαρβαρότητα που προκαλεί  η αστυνομοκρατία και η στρατοκρατία, για τα εγκλήματα των ναζί και των συνταγματαρχών, αλλά και για την ανάγκη αποτροπής κάθε αυταρχικού καθεστώτος και στη συνέχεια ανέλυσες τη σκέψη σου για την  εφαρμογή της μιας και μοναδικής δημοκρατίας, της άμεσης δημοκρατίας, όπως είπες.       Θυμάμαι επίσης, και θα μου μείνει για πάντα χαραγμένη στο μυαλό και στην καρδιά, την απάντηση που έδωσες σε μια μαθήτρια όταν σε ρώτησε για τους μετανάστες, που ανάμεσα στα άλλα της είπες ότι οι μετανάστες δεν είναι μόνο φίλοι μας, αλλά είναι αδέλφια μας. Και όταν τελείωσε η  εκδήλωση, που ήταν πραγματικά συγκλονιστική όλοι φύγαμε βουρκωμένοι. 

     Σε ρωτώ, λοιπόν και πάλι, σύντροφε Μανόλη, πως μπορώ να σου πω αντίο, και πώς μπορούμε να σταματήσουμε την κουβέντας μας,  όταν τα ιστορικά μνημεία συνεχίζουν να κινδυνεύουν από καταστροφή και εμπορευματοποίηση, όταν η αστυνομοκρατία είναι προ των πυλών, για να μην πω μέσα στις πύλες, και όταν προσπαθούν να μας πείσουν ότι οι μετανάστες είναι οι μεγαλύτεροι εχθροί μας; 

    Τέλος σύντροφε Μανόλη, -τρόπος του λέγειν τέλος γιατί αυτή η κουβέντα θα πάει πολύ μακριά- θέλω να σου θυμίσω τις συζητήσεις που κάναμε στο σπίτι σου για την άμεση δημοκρατία, παρά το γεγονός ότι δε συμφωνούσαμε σε όλα. Αυτό που με κέντριζε κυρίως ήταν το ότι δεν είχες μόνο ξεκάθαρη άποψη για την άμεση δημοκρατία, αλλά την έβαλες και σε εφαρμογή στην Απείρανθο, προτείνοντας, ως κοινοτάρχης την ανοιχτή συνέλευση των κατοίκων, ως το όργανο λήψης των αποφάσεων και το κοινοτικό συμβούλιο σαν το όργανο που θα υλοποιούσε τις αποφάσεις της συνέλευσης. Μάλιστα μου έκανε εντύπωση, όταν επισκεφθήκαμε τη Νάξο, ότι και άλλες κοινότητες είχαν ακολουθήσει το παράδειγμα της Απειράνθου, καθιερώνοντας ανοιχτές συνελεύσεις των κατοίκων. 

     Για το θέμα της άμεσης δημοκρατίας, ένα μεγάλο θέμα, που απασχολεί χιλιάδες ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, θα σου θυμίσω κάποιες από τις σκέψεις που συμφωνούσαμε, όπως τις έχεις δημοσιεύσει στον πρόλογο που έγραψες για το βιβλίο του  συντρόφου, Κώστα Λάμπου, “Άμεση Δημοκρατία και Αταξική Κοινωνία”, όπου ανάμεσα στα άλλα γράφεις: 

“…..Το βασικό πρόβλημα σήμερα, για την Ελλάδα, την Ευρώπη και όλη την ανθρωπότητα, είναι η συμμετοχή του πολίτη στα κοινά. Ο ενεργός πολίτης, ο συνειδητός πολίτης δεν ανέχεται να αποφασίζει άλλος για αυτόν. Αξιώνει τη συμμετοχή του στα κέντρα λήψης των αποφάσεων. Απαιτεί την εφαρμογή της αληθινής δημοκρατίας, της Άμεσης Δημοκρατίας. Δεν θέλει να εκχωρεί, να παραχωρεί τα δικαιώματά του να νομοθετεί και να δικάζει με αντιπροσώπους, έστω και αν τους εκλέγει ο ίδιος. 

      Το αντιπροσωπευτικό κοινοβουλευτικό σύστημα έχει καταρρεύσει. Προκαλεί συνεχώς αναντιστοιχία ανάμεσα στους εκλέκτορες και τους εκλεγμένους αντιπροσώπους τους. Γι’ αυτό και προβάλλει άμεσα η κοινωνικοποίηση των μέσων πολιτικής εξουσίας, δηλαδή η συμμετοχική δημοκρατία, η Άμεση Δημοκρατία……. ”

     Μετά από όλα αυτά καταλαβαίνεις, σύντροφε Μανόλη, γιατί δε θα σου πω ποτέ ….κανένα “αντίο” 

Μάκης Σταύρου, ιστορικός. Ένας, σύντροφός σου, που θα συνεχίσει να κουβεντιάζει μαζί σου……………

 


• ΠΡΙΝ ΑΠΟ 7 ΧΡΟΝΙΑ Η ΒΙΟΜΕ ΑΝΟΙΞΕ ΤΟ ΔΡΟΜΟ   ΩΡΑ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΗΣΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΤΗΣ. 

Οι εργάτες του εργοστασίου της ΒΙΟΜΕ στη Θεσσαλονίκη έχουν μια ιστορία να μας διηγηθούν: Το 2011, η εργοδοσία αποχώρησε από το εργοστάσιο παίρνοντας μαζί της τα κέρδη και αφήνοντας εργοστάσιο και εργάτες στη μοίρα τους. 

Τότε οι εργάτες, αποφάσισαν να πάρουν τη μοίρα στα δικά τους χέρια. Και έτσι εμπνευσμένοι από το κίνημα Fabricas Sin Patron (Εργοστάσια Χωρίς Αφεντικά) το εργοστάσιο άρχισε και πάλι να λειτουργεί, με τους εργάτες όμως τώρα να έχουν λόγο στις αποφάσεις του εργοστασίου, με ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις. 

Φέτος συμπληρώνονται 7 χρόνια από τότε που οι εργάτες της ΒΙΟΜΕ, άνοιξαν και στην Ελλάδα το δρόμο της αυτοδιεύθυνσης και της αυτοδιαχείρησης στον χώρο εργασίας.Οι εργάτες αυτοί σκαρφίστηκαν μια λύση μπροστά στην κρίση και το οικονομικό αδιέξοδο που παράγει ο καπιταλισμός. Το εργοστάσιο παράγει εξαιρετικής ποιότητας καθαριστικά και προϊόντα υγιεινής. Τα προϊόντα αυτά είναι είτε φυσικά, είτε οικολογικά. Σε κάθε περίπτωση είναι φιλικά προς το περιβάλλον και τον άνθρωπο. Η τιμή τους καθορίζεται έτσι ώστε να είναι από τη μια προσιτά στους καταναλωτές, από την άλλη να καλύπτει τις βασικές ανάγκες των εργατών και του εργοστασίου. 

Το εργοστάσιο λειτουργεί με τη συμμετοχή της κοινωνίας. 

- Στις αποφάσεις για την λειτουργία του εργοστασίου, τα προϊόντα και τις υπηρεσίες, συμμετέχουν και πολίτες σε μία ανοιχτή συνέλευση. Κι έτσι, δεν παράγονται προϊόντα που θα ικανοποιήσουν τις πλασματικές ανάγκες των πολιτών με σκοπό το κέρδος κάποιων λίγων, αλλά παράγονται προϊόντα που θα βελτιώσουν την ποιότητα της ζωής μας και του περιβάλλοντος γύρω μας. 

- Το πλεόνασμα προσφέρεται πάλι πίσω στην κοινωνία είτε μέσω ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, είτε μέσω κοινωνικών δράσεων. Ένα κοινωνικό ιατρείο λειτουργούσε στο εργοστάσιο προσφέροντας ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε όποιον το είχε ανάγκη. 

Το εργοστάσιο έγινε αφετηρία των κινημάτων. Άνθρωποι από όλο τον κόσμο σήμερα γνωρίζουν και μιλούν για το παράδειγμα της ΒΙΟΜΕ. 

Μας καλεί λοιπόν να περπατήσουμε μαζί της αγοράζοντας τα προϊόντα της, αφενός για να υποστηρίξουμε το πρωτόγνωρο για τη χώρα μας εγχείρημα και το αγωνιστικό παράδειγμα των εργατών και αφετέρου για να διαδώσουμε τις ιδέες της αυτοδιαχείρησης και της άμεσης δημοκρατίας στην κοινωνία. 

Υπεύθυνη για επικοινωνία και παραγγελίες προϊόντων   Άννα Καλουμένου 6944207403 ή στο www.viomecoop.com 

 


•  ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 6 ΜΑΡΤΙΟΥ 2020, 7.30μμ   

 ΕΚΔΗΛΩΣΗ    “ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΗ ΒΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ” 


 

•Ο καπιταλισμός προχωρά στην ανακατάκτηση του κόσμου, κηρύσσοντας τον πόλεμο ενάντια σε κάθε μορφής ζωή.  Η καπιταλιστική  μηχανή για να ικανοποιήσει την ακόρεστη δίψα της για κέρδη επιδιώκει – μέσω αναπτυξιακών προγραμμάτων (πράσινων ή όποιου άλλου χρώματος), αναπλάσεων, εξευγενισμών –  να μετατρέψει σε εμπόρευμα τη γη, τον αέρα, τα βουνά, τα νερά, την ελευθερία, την ίδια τη ζωή, αφήνοντας στο διάβα της ως κληρονομία και αποτύπωμα, άγονη γη, καταστροφή και θάνατο.

Ήρθε η ώρα να βάλουμε τέλος στον εφιάλτη που μας επιβάλλουν οι από πάνω.

Σάββατο 22 Φεβρουαρίου 2020 12 μεσημέρι

Ακαδημίας 50-Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων

Συμμετέχουμε στην εκδήλωση που οργανώνουν το paliacate Zapatistas και η Σπίθα Αλληλεγγύης στον αγώνα των Ζαπατίστας και των Ιθαγενών Λαών

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΓΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΔΑΦΩΝ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ 

2019  


   •Παρασκευτή 29 Νοεμβρίου--Ενημερωτική εκδήλωση για τις εξελίξεις στους Ζαπατίστας

 Ο EZLN σπάει το στρατιωτικό κλοιό, καταλαμβάνει εδάφη & ιδρύει 7 νέα καρακόλ, αυτόνομους δήμους & κέντρα αυτόνομης αντίστασης και Ζαπατιστικής εξέγερσης.

Ολόκληρο το ανακοινωθέν του EZLN για τη δημιουργία των νέων καρακόλ εδώ: 

• ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΑΠΌ ΤΗ ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΗ   ΕΚΔΗΛΩΣΗ: ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 22 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2019. 


 

• ΜΕ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ  ΓΙΑ ΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΜΝΗΜΕΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ 10/2/2019 

Με μεγάλη συμμετοχή πολιτών από τη Θεσσαλονίκη,  την Καλαμαριά καθώς και από δήμους της Χαλκιδικής που υφίστανται τις καταστροφικές επιπτώσεις από την εξορυκτική δραστηριότητα της πολυεθνικής Eldorado  πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 9 Φεβρουαρίου στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς, η εκδήλωση με θέμα «Από τις ΣΚΟΥΡΙΕΣ έως το ΜΕΞΙΚΟ. Ο αγώνας για την προστασία των ιστορικών μνημείων σε ολόκληρο τον κόσμο»., που οργάνωσαν ο Πολιτιστικός Σύλλογος Μεγαλοπαναγιωτών Θεσσαλονίκης και ο Πολιτιστικός και μορφωτικός σύλλογος  “Μπουμπουλίνα”, της Καλαμαριάς με τη στήριξη της Σύμπραξης για τα Ιστορικά  Μνημεία.   Δελτίο Τύπου ΕΔΩ


 

 

 

 

 

 

 

 


• STOP ΣΤΙΣ ΕΞΟΡΥΞΕΙΣ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ       Πραγματοποιήθηκε στις  21 Φλεβάρη 2019: πορεία στην Αθήνα κατά των εξορύξεων υδρογονανθράκων.  Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ  ΕΓΙΝΕ ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ,  

Η Εναλλακτική Δράση συμμετείχε στην κινητοποίηση εναντίον των εξορύξεων υδρογονανθράκων που συνδιοργανώνουν Πρωτοβουλίες εναντίον των εξορύξεων από όλη την Ελλάδα.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΕΞΟΡΥΞΕΩΝ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ  

Την Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου 2019 θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση με προβολή της ταινίας ντοκυμαντέρ για τις καταστροφικές συνέπειες που είχαν οι εξορύξεις υδρογονανθράκων στην ορεινή περιοχή Βασιλικάτα στη νότια Ιταλία. 


• Και φέτος, για μια ακόμη φορά, η Ενναλακτική Δράση  πραγματοπο;ίησε το καθιερωμένο γλεντάκι του χειμώνα με σπιτικούς μεζέδες, ποτό και με μια ρεμπέτικη κομπανία φίλων, την Παρασκευή, 25 Ιανουαρίου 2019  


 • Οι ενημερωτικές συναντήσεις στην Πόλη του Μεξικού,  με θέμα την προστασία και τη διαχείριση των ιστορικών μνημείων από την κοινωνία συνεχίζονται με έντονο ενδιαφέρον και ήδη προέκυψε η πρώτη πρωτοβουλία για ανάληψη δράσεων.

Συγκεκριμένα στην ενημερωτική συνάντηση με φοιτητές στην φοιτητική εστία  (Honorable Casa Nacinal de Estudiante) έγινε γνωστό ότι το κτίριο της εστίας, ένα εξαιρετικό νεοκλασικό του 1910  https://hcnemexico.es.tl,

 η κυβέρνηση σχεδιάζει να το παραχωρήσει σε εταιρία για να το ανακαινίσει και να το μετατρέψει σε εμπορικό κέντρο. Στο τέλος της συζήτησης οι φοιτητές αποφάσισαν να συζητήσουν το θέμα στην πρώτη ανοιχτή συνέλευση και να οργανώσουν τις αντιδράσεις ενημερώνοντας ταυτόχρονα τους κατοίκους της συνοικίας και άλλα κινήματα της πόλης.

Μετά από λίγες ημέρες  παρόμοια συνά&

 Όποιος θέλει να φτάσει στην πηγή πρέπει να πάει κόντρα στο ρεύμα 

 Όταν πολεμάς για  τη  Λευτεριά , είσαι  κιόλας   Λεύτερος   -  Ν. Καζαντζάκης

“Ένα γραμμάριο πράξης αξίζει περισσότερο από τόνους διδασκαλίας”

Μαχάτμα Γκάντι (1869-1948 , Ινδός ηγέτης)  

Cookie Policy

This site uses cookies to store information on your computer.

Do you accept?